Για την διερεύνηση των παραγόντων εκείνων που καθορίζουν την επιτυχία ή αποτυχία μίας επιχείρησης γίνεται συχνά λόγος για την σημασία της διερεύνησης του εσωτερικού περιβάλλοντος ενός οργανισμού. Μία εναλλακτική τεχνική,και ιδιαιτέρως δημοφιλής,εκτός από αυτήν της θεωρίας πόρων-ικανοτήτων της επιχείρησης και αυτήν της αλυσίδας αξίας είναι και το benchmarking. Στα ελληνικά η έννοια αυτή μπορεί να αποδοθεί με τον όρο συγκριτική προτυποποίηση.

Το benchmarking είναι η συνεχής και συστηματική σύγκριση μίας ή περισσότερων επιχειρησιακών στρατηγικών, λειτουργιών, διαδικασιών ή πρακτικών με αυτές των καλύτερων ανταγωνιστών ή αυτών των επιχειρήσεων που θεωρούνται ¨άριστες¨ στο συγκεκριμένο αντικείμενο.

Στόχοι του benchmarking είναι να βοηθήσει την επιχείρηση να βελτιωθεί δίνοντας της έτσι την δυνατότητα να ποσοτικοποιήσει τις υπάρχουσες διαφορές απόδοσης, να τεκμηριώσει γιατί αυτές οι διαφορές υπάρχουν και να αναγνωρίσει τα βήματα εκείνα που πρέπει να υιοθετήσει έτσι ώστε να προλάβει και να ξεπεράσει τους καλύτερους από τους ανταγωνιστές της.
Η τεχνική αυτή είναι δυνατόν να εφαρμοστεί σχεδόν σε όλες τις λειτουργίες μίας επιχείρησης αλλά και στις υποστηρικτικές διαδικασίες όπως τα πληροφοριακά συστήματα διοίκησης. Οι λειτουργίες αυτές αναλύονται λεπτομερώς και έτσι με την σωστή εφαρμογή του benchmarking αποκαλύπτονται οι άριστες πρακτικές της αγοράς και προτρέπονται τα στελέχη να τις υιοθετήσουν.

Οι κατηγορίες του benchmarking είνα τρεις:
1. Στρατηγικό benchmarking: Αφορά την σύγκριση στρατηγικών με αυτές των βασικών ανταγωνιστών και την αναγνώριση βασικών αλλαγών που πρέπει να γίνουν για επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.
2.Benchmarking κύριων λειτουργιών: Αφορά τις κύριες λειτουργίες με απώτερο στόχο την βελτίωση του κόστους και την επίτευξη διαφοροποίησης.
3.Benchmarking υποστηρικτικών λειτουργιών: Εδώ έχουμε την ανάλυση των υποστηρικτικών λειτουργιών όπως του επιχειρησιακού προγραμματισμού και των πληροφοριακών συστημάτων.

external image picture24.png